Ίσως το μεγαλύτερο και σίγουρα το εντονότερο και δυσκολότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σήμερα οι μελισσοκόμοι είναι η αποτελεσματική και ορθή ταυτόχρονα αντιμετώπιση του βαρρόα που προσβάλλει τα μελισσοσμήνοι μας.
Το ορθή παραπέμπει στην επέμβαση του μελισσοκόμου , η οποία δεν θα επηρεάσει ούτε ποσοτικά αλλά κυρίως ούτε ποιοτικά την συγκομιδή κατά τον τρύγο.
Η δική μου άποψη
μετά από πολύ διάβασμα και συζητήσεις με έμπειρους , επαγγελματίες καθώς και παλιούς ( από θέμα χρονικής ενασχόλησης και ηλικίας) μελισσοκόμους , έχει ως εξής:
Κατ’ αρχήν είναι πολύ σημαντικές οι χρονικές στιγμές κατά τις οποίες θα επέμβουμε. Δηλαδή είναι πολύ σημαντικό η πρώτη μας επέμβαση να είναι αμέσως μετά τον τρύγο ώστε να «ανακουφίσουμε» κατά κάποιο τρόπο το σμήνος από το παράσιτο που του δυσκολεύει τη ζωή και τη λειτουργία του ως μια άψογα συγχρονισμένη μηχανή.
Η επόμενη και δυνατή επέμβαση μας πρέπει να γίνει όταν απουσιάζει ο γόνος. Βέβαια οι περίοδοι απουσίας του γόνου από το μελίσσι , είναι και περίοδοι που δυσκολεύουν πολύ την επέμβαση, πλην όμως είναι η μοναδική στιγμή που μπορούμε να επέμβουμε δυναμικά και ριζικά.
Ένα δεύτερο και εξίσου σοβαρό και σημαντικό πράγμα που πρέπει να προσέχουμε είναι η ακολουθούμενη αγωγή. Η σχέση βαρρόα – μέλισσα είναι μια αντίστοιχη σχέση άνθρωπος – ιοί. Επομένως όπως κατά την προσβολή μας από κάποιον ιό ο γιατρός μας συστήνει να μην παίρνουμε ένα φάρμακο για μεγάλο χρονικό διάστημα , διότι το συνηθίζει ο ιός και αντιστέκεται, αλλά να αλλάζουμε κάθε φορά το ένα φάρμακο με το άλλο ώστε να μην αναπτύσσει μηχανισμούς αντίστασης ο ιός, έτσι κι εμείς να αλλάζουμε ¨αγωγή¨ σε κάθε επέμβαση μας.
Δηλαδή αν μετά τον τρύγο χρησιμοποιήσαμε το ¨Χ¨ σκεύασμα στην επόμενη επέμβαση θα χρησιμοποιήσουμε το ¨Ψ¨ και ού το καθ’ εξής, και πάλι από την αρχή.
Πιστεύω πως κάνοντας αυτά τα δυο απλά πραματάκια , θα έχουμε καλύτερα αποτελέσματα στην αντιμετώπιση του βαρρόα και ταυτόχρονα πιο υγιή και δυνατά μελίσσια!


This entry was posted on 27 Ιουν 2008 at Παρασκευή, Ιουνίου 27, 2008 and is filed under , . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

6 σχόλια

Γιατί ντέ και καλά φάρμακα;
Υπάρχουν λύσεις στο πρόβλημα χωρίς φάρμακα.
Το θέμα πρέπει να το δείς οτι σήμερα δεν υπάρχει περίπτωση ενα μελίσσι να μην έχει ουτε μιά βαρρόα πάνω του αρκεί να την έχουμε υπό έλεγχο.
Για αυτήν την δουλιά υπάρχουν οι "πάτοι"με σήτα και το "ράντισμα"με άχνη.
Τώρα θα μου πείς είναι ο ίδιος κόπος;Οχι είναι πολύ περισσότερος αλλά υγειέστερος για τους καταναλωτές είτε αυτοί λέγονται πελάτες ή συγγενείς.

27 Ιουνίου 2008 - 6:14 μ.μ.

Φίλε Μάρκο, έχεις δίκιο δεν έκανα σωστή διατύπωση. Πίστεψε με είμαι ενάντια στη χρήση χημικών φαρμάκων γενικότερα στη ζωή μου. Προτιμώ τα φυσικά σκευάσματα. Βέβαια η χρήση του όρου ¨σκεύασμα¨ που χρησιμοποίησα πηγαίνει το μυαλό στα χημικά και μόνο.
Οι επεμβάσεις μπόρουν κάλλιστα να γίνουν με φυσικές - βιολογικές επεμβάσεις οι οποίες το μόνο σίγουρο είναι ότι μακροπρόθεσμα θα δώσουν πολύ καλύτερα απελέσματα!
Αφού θα αφήσουμε επιτέλους και τις μέλισσες να ανατπύξουν αντισώματα!

ΔΕΝ μπορώ να καταλάβω ποιος μας πανικοβάλλει περνόντας μας το μήνυμα πως αν δεν κάνουμε χημικές θεραπείες τότε όλες οι μέλισσες θα εξαφανιστούν;
Εδώ ΥΠΑΡΧΟΥΝ και ΖΟΥΝ στη γη χιλιάδες χιλιάδων ετών , αντιμετωπίζοντας είμαι σίγουρος χιλιάδες εχθρούς και προσβολλές στο πέρασμα των αιώνων και τώρα θα αφανιστούν ολοκληρωτικά από την ψείρα;
Απλά θέλουν το χρόνο τους για την δημιουργία ασπίδας αντιμετώπισης, κάτι το οποίο γίνεται αδύνατο λόγω των δικών μας επεμβάσεων με χημικά και του αφανισμού σχεδόν των άγριων σμηνών!

27 Ιουνίου 2008 - 6:37 μ.μ.

φιλε περικλη τα μελισσια υπηρχαν σε καθε περιοχη χωρις να μεταφερονται και χωρις να αναμιγνειονται και ετσι ειχαν αναπτυξει αντισωματα στις κατα τοπους ασθενειες.μετα εβαλε το χερακι του ο ανθρωπος ,μεταφορες μελησσοσμηνων απο αμερικη,ασια κτλ. μεταφορες τροφων,μεταφορες βασιλισσων,και αλλα πολλα και η κατασταση εγινε μπαχαλο.απο που ηρθε η βαρροα? απο που η νοσεμιαση? οι παλιοι τις ξερανε αυτες τις ασθενειες?

1 Ιουλίου 2008 - 12:28 μ.μ.

ΤΟ ΒΑΡΡΟΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΒΡΕΙ ΤΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΙΚΟ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.ΑΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΜΟΝΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΧΝΗ ΖΑΧΑΡΗ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΑΧΝΗ ΣΚΟΡΔΟ ΚΑΝΕΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΜΕΛΙΣΣΙ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΧΗΜΙΚΑ.
ΚΩΣΤΑΣ ΑΠΟ ΣΕΤΤΑ

17 Ιουλίου 2008 - 11:43 μ.μ.

Η βαρρόα είναι κάτι το πολύ σοβαρό κι νομίζω ότι πρέπει ο καθένας να μάθει να ζει με τη βαρρόα στα μελίσσια του (συνδυασμός μελισσοκομικής τεχνικής και εισροών στο μελίσσι). Για την αντιμετώπιση της το μόνο σωστό κατά την γνώμη μου είναι να χρησιμοποιούνται εγκεκριμένα σκευάσματα, βιολογικά ή μη. Όλα τα άλλα (εμπειρικοί τρόποι) μπορεί να κάνουν καλό αλλά και κακό στα μελίσσια αν αξιολογήσουμε την δράση τους σε βάθους χρόνου. Το σίγουρο είναι ότι δεν είναι το ίδιο αποτελεσματικά ενάντια της βαρρόας, συγκριτικά με τα σκευάσματα. Πιο πολλά θετικά αποτελέσματα θα έχουμε εάν αντιμετωπιστεί η βαρρόα σε συγκεκριμένη περιοχή συντονισμένα χρονικά.

25 Οκτωβρίου 2008 - 11:58 μ.μ.

All beescientist and biologist wörk againist varroa but this war not win anyway,what is problem,dont we prevent varroa?When you apply same medicine always it doesnt effect,some beekeepers prefer biologcial method,howmuch effect this method?best regards

10 Νοεμβρίου 2008 - 8:51 μ.μ.

Δημοσίευση σχολίου